ريخته و بر آتش مىگذارند و بر آن مىدمند تا نقره ذوب گردد و بعد آن را بر قطعه سنگى مىريزند تا ببندد و يا در قالب مومى بهر شكلى كه بخواهند مىريزند و بايد از هوا محفوظ باشد زيرا در هوا حل مىشود اين دارو حجر النيران است اما نقره‌اى كه به اين دستور تكليس شده پيش از ذوب براى لقوه و رعشه مفيد است و بايد دو نخود از آن را با يك دانق گلشكرى كه در آفتاب گذارده شده است بخورند و اگر يك گندم از اين حجر النيران را در هزار گندم آب مقطر بريزند براى پرده روى چشم مفيد است و اگر يك گندم آن را در بيست و پنج گندم آب بريزند و با قلم مو بر سفيدى چشم ضماد كنند آن بيمارى را بهبود مىبخشد و اگر اولين زگيل را بريده و اين دارو را بر آن ضماد كنند باقى زگيلها را مىزدايد و اگر آن را بر زخمهاى سفليسى ضماد كنند نيز مفيد است و چنانچه آن را بر اطراف زخمهاى پيش‌روىكننده بمالند از پيش‌روى آن جلوگيرى مىكند و اگر بر ناخنك چشم ماليده شود آن را مىزدايد و اگر يك گندم آن را بر اندامى گذارده و چيزى بر آن نهاده و آن را ببندند در مدت نيم ساعت جايش را بدون هيچ زحمتى مانند آتش مىسوزاند ، مؤلف اعلى الله مقامه در حاشيه اضافه فرموده : در يكى از كتب فرنگى ديدم كه كاستيك ( Causetique ) يا حجر النيران خورنده و سوزاننده است و اگر بر اندامى گذارده شود گوشت مرده را مىخورد و اگر آن را مرطوب كرده و بر جائى بگذارند همان وقت خال سياهى بر آن ايجاد مىكند . 114 - حجر النيران نوع ديگر : مقدارى شوره را در ظرفى آهنين ذوب مىكنند تا مانند روغن شود و سپس آن را در هر قالبى خواستند مىريزند و بايد آن را از هوا محفوظ نگاهدارند اين سنگ براى ناخنك چشم به صورت ضماد و نيز براى شب‌كورى سودمند است و اگر آن را بر قرحه يا جاى سوختگى ضماد